Hallo lieve mensen

Hier een klein berichtje nog van mij.
Ik zit hier op mijn wolkje naar jullie te kijken en ben blij dat jullie er zijn.
De tamtam doet het hier goed want ik ben al omringd door al mijn beesten, behalve Pashja die nu aan komt vliegen. Alleen.................het wolkje is te klein dus even op haar rug naar een groter wolkje. Ja, wat wil je ook met zo'n grote dog.

Maar nu is alles in orde.


Het duurt nog ongeveer 2 maanden en dan heb ik ook vleugels en krijg ik vlieglessen.
Dan kan ik naar de mensenhemel waar ik me heb ingeschreven voor een cursus beschermengel. Duurt ongeveer ook 2 maanden en dan mag ik als het nodig is bij 1 van jullie op de schouder zitten en meekijken.

Wees niet te verdrietig, ik heb een prachtige jeugd gehad en een gigantisch fijn huwelijk met mijn ventje en ....... niet te vergeten een heleboel heel fijne mensen om mij heen. Ik ben heel gelukkig op de aarde geweest.

Hebben jullie mij nodig, roep me dan en vooral zorg voor mijn ventje.

Kusjes van Yvonne

sorry

| Reacties (0)

Sofie oh pardon, ik bedoel Sophie, ik wist niet dat je van adel was.
Ik had mezelf ook even goed moeten voorstellen, mijn naam is Nadir Khan, een perzische prins.
Maar wat zeggen titels toch, lellebel, ik heb mijn baasjes lekker thuis, wellicht mag je ze nog wel een keer lenen. En lekker stiekem op de bank, doe ik zelf ook.

Groetjes SOPHIE

Van Nadir Khan, zeg maar gewoon Nadir hoor, als honden onder elkaar

sofie

| Reacties (0)

is een lellebel van een oud teefje - een teckel -, wat een beetje het hart van mijn vrouwtje heeft gestolen. Die lellebel is eigendom van vrienden van de baasjes in Drenthe.
Zij mocht net als ik niet op de bank liggen, maar mijn vrouwtje heeft het voor elkaar gekregen. Verder vertelde mijn baasjes dat zij helemaal in de watten zijn gelegd, lekkere hapjes, eten, drinken en goed gezelschap en natuurlijk Sofie naast mijn vrouwtje.
Die lellebel.

Nou wij hebben het ook goed gehad, Niekje zorgde voor ons, lekker eten, drinken, spelen, kroelen en een knuffel en ik lekker op de bank.
Nu ik op haar voeten en Eek op haar schoot, nadat ik en Eek haar uitgebreid besnuffeld hadden en dan nu lekker slapen.

Bedankt Co en Nelleke voor de heel fijne dagen die jullie onze baasjes hebben bezorgd en jij ook lellebel

Groetjes van Nadir en Eek

I have a dream

| Reacties (0)

that on one day all negro's will be free to do what they want and also have security of justice.
I have a dream.

Dit is een zeer verkorte versie van Martin Luther King's toespraak in 1963.

Het is uitgekomen, de eerste negro president van Amerika is er gekomen.

Martin zal op zijn wolkje nu wel glimlachend naar beneden kijken.

oorbellen versus hanger

| Reacties (0)

Zoals ik al eerder heb geschreven heb ik door de zwaarte van mijn mooie oorbellen met hangers, gespleten oorlellen.
Maar nu dankzij die lellen nu een heel mooie ketting waaraan aan weerszijden van een grote hanger - die ik al een tijd heb - de hangers zijn opgehangen.
Ik heb Willem een foto laten maken zodat jullie dit nieuwe zelf bedachte en mede dankzij de juwelier samengesteld juweel kunnen bewonderen.

Gespleten lellen zijn toch nog ergens goed voor!!!!!!!!!!!

persoonlijkheid. Maar dit gaat over een gespleten oor. Ja, klinkt gek, maar toch.
Van Willem omdat het goed ging een paar oorringen gekregen,(na het opkrabbelen van de heftige en gestopte chemo) massief goud met edelstenen, die bij mijn hanger hoorde die ik van hem kreeg toen ze in november vorig jaar vertelde dat alles onder controle was.
Hartstikke mooi, ik ben/was hier ook heel blij mee. Helaas waren ze te zwaar voor mijn oren.
Dus vandaar een gespleten en half gespleten oor. (dus voor mij geen oorbellen meer). Wel bijzonder, heeft bijna niemand, alhoewel in Afrika doen bepaalde stammen dat heel bewust, is een schoonheidskenmerk.

Dus gisteren naar de juwelier en na ongeveer 2 uur overleggen, dingen bekijken, weer overleggen, tot een oplossing gekomen, een zwaardere ketting met daaraan de hanger die ik al eerder had, de stenen van de oorbellen omdraaien en aan weerszijden van de grote hanger hangen.
Dit is voor iedereen onbegrijpelijk, maar wanneer het zover is dan laat ik Willem wel een foto maken.
Maar ik ben hier heel erg blij mee, want de stenen hebben emotionele waarde wat voor mij belangrijk is. Ik wil ze dragen

en ja, als ik een keer naar Afrika ga naar de stammen dan ben ik een schoonheidskoningin.

POEHEEEEE

een kort dagje istanbul

| Reacties (1)

waar alleen de beesten blij mee waren. Wij dus niet, om 4 uur was ik al wakker maar ik had Willem beloofd niet alleen eruit te gaan, vanwege de vorige keer, blij dat de wekker afging om 6 uur, want een vrouw heeft ook wel eens heel hoge nood. Voor half acht in de wagen en karren maar, binnen 40 minuten bij Antwerpen ging goed en toen,staking van trein- en buschauffeurs, eindelijk na 4 uur rijden in Brussel, vliegveld overhoop, parkeergarage praktisch niet te bereiken, dus te laat en vliegtuig weg. Een ongeintereseerde dame deelde ons mede dat er wel een volgeboekt vliegtuig later zou vertrekken en dat er i.v.m. de onbehaalbaarheid van Brussel wellicht nog plaats zou zijn. De onbereikbaarheid werd ook constant omgeroepen in diverse talen.
Wij naar buiten, ik huilen, Willem grauw toch maar even overlegd en even terug om te vragen hoe of wat.

Een vriendelijke en gestresste jongeman deelde ons mede dat we op een wachtlijst konden komen voor een vlucht aan het eind van de middag of we konden wellicht geboekt worden voor een vlucht naar Ankara daarna 1 1/2 uur wachten en dan door naar Istanbul. Ik ondertussen helemaal kapot, maar het overwegen waard.
Totdat we hoorde dat dat ons even 900 euro extra zou gaan kosten, want ons retourticket was ook geannuleerd. Konden ze niks meer aan doen. Dus nog een paar uur wachten om te kijken of er passage was of boeken voor een lange omweg, of naar huis.
Gezien mijn gezondheid en de financien, ik was ondertussen misselijk en duizelig, dan maar naar huis.
Maar wat dachten jullie van Willem, eindelijk een parkeerplek, in een stress, ik in een rolstoel, koffer mee en hollen naar de terminal. Petje af ventje je bent een kanjer.

Bedankt Turkish Airlines voor de service. Lekker mensen dubbel laten betalen voor een retourvlucht en ze niet de kans te geven zelf nog een heenreis te boeken.

het is een prunusboom

| Reacties (0)

geworden. Als hij het net zo doet als in onze tuin, 3 keer per jaar bloeien met roze bloemetjes dan ben ik blij.
Op een heel mooi plekje met mooie bomen en huppelende konijnen of zijn het hazen en een slapende kat, hebben Willem en ik ons plekje uitgezocht onder een prunusboom.

Weer iets geregeld, waardoor we rust krijgen en blij zijn dat we dat met ons tweeen kunnen regelen. En ook niet onbelangrijk, het regende even niet en de zon kwam door.

Nu rustig alles klaarmaken voor Istanbul. Maandag lekker weg in een wat beter temperatuurtje.

want dan gaan we naar Crooswijk. Het is sowieso niet echt leuk, maar met dit takkeweer is het helemaal zo somber om je eigen graf uit te zoeken.
Ach we zien wel.

Maandag naar Istanbul, daar regent het ook flink en is het bewolkt, dus i.p.v. dunne shirtjes toch maar een paar dikke truien en vesten meenemen en oh ja lekker warme laarzen.
Alhoewel, als ik de laarzen vergeten ben dan kan ik die in ieder geval met het excuus "ik heb zo'n koude voetjes", met goed fatsoen nieuw kopen.
Krijg ik waarschijnlijk te horen "ik heb nog wel lekkere dikke sokken voor je", dus maar even afwachten. De vraag blijft dan, kan ik met dikke sokken nog in mijn schoenen?????

een mooie plek om te wandelen

| Reacties (0)

en ook nog tot rust te komen, dat is waar iedereen in deze hectische tijd wel even behoefte aan heeft. Dus gisteren zijn Willem en ik naar een mooi historisch monumentaal stadspark geweest met prachtig aangelegde paden en heel oude bomen, bankjes, waterpartijen en vol met bloemen.
Vroeger liep ik hier al met mijn moeder en kwamen we allebei tot rust op een bankje.

Het is hier ook heel erg rustig want het is een begraafplaats, nl Crooswijk.
Hoe gek dat het ook klinkt, hier zijn ook speciale wandelroutes langs monumentale beelden, de aanleg van het park is ook beschermd.

Volgende week hebben Willem en ik een rondleiding om de graven te bekijken die mogelijk zijn en een graf te reserveren.
Ik wil onder een boom.
Het duurt nog even, maar je kan maar van te voren reserveren. Ze hebben ook een Engeltjespad, dus wie weet.

Liever in een park dan op een open vlakte achterin, zonder boom.

Als iemand dan in de buurt is en even rust wil hebben dan kunnen ze t.z.t. even komen buurten. Kan dan alleen niet zeggen "de koffie is klaar".

Na toch wel een heftige week

| Reacties (0)

met dingen regelen, ordenen en verzorgen lig ik nu toch wel heel lekker in mijn nieuwe slaapkamer. Een nieuw bed, nog niet mijn mandje, maar ze zeggen dat dat altijd even moet wennen. Nieuwe kastjes, nieuwe lampjes, veel groter bed, nieuwe hoezen, nieuwe TV, DVD recorder, opgeruimd en weggegooid en ga zo maar even door.
Het meeste werk is natuurlijk door Willem gedaan, maar je weet hoe het gaat, je gaat gewoon toch een beetje meedoen, dus ik heb weer spieren gevoeld die ik dacht niet meer te hebben.

Dankzij Esther en Mart en uiteraard Willem kon ik vrijdagavond helemaal uitgepierd naar bed, heb geloof ik ook 10 uur geslapen, zo moe was ik. Voor dat alles er is bedenk je je allemaal dingen, is het bed niet te groot, is er nog plaats voor nachtkastjes enz.?
Alleen van het bedenken van al soort gekkigheid word je al moe.

Gisteren de slaapkamer ingewijd, nee, niet wat jullie denken, teveel spierpijn, met een fles roze champagne en lekkere hapjes, daarbij filmpje gekeken en toen licht uit en slapen.

Verder nog de reis naar Istanbul definitief geregeld, waren weer wat haperingen vandaar.

Volgende week probeer ik me rustiger te houden, alhoewel de Opel moet naar de garage, Willems brillenglas is kapot, Suse komt, Niek komt, huisarts komt, Klaaske komt en de rest zie ik van de week wel op me afkomen.

Ik heb het druk, ben blij en ik leef en geniet met volle teugen.

soms niet per blog

| Reacties (1)

de reden, Willem weer een nieuwe opload, download, offload, of hoe je die dingen ook wilt noemen. Het komt er wel op neer dat mensen niet kunnen reageren, maar wel per mail:
Vandaar nu maar even zo, is ook wel lachen, weer even iets anders.

Van Caroline op"mede dankzij lieve mensen"
Yok, var kafta agn (nee, ik heb hoofdpijn)

Van Mike op "de belgen doen het beter"
Under the circumstances it's one of the best birthday presents, I could wish for.
Don't forget to tie her up the night before.
Thanks Mike, I love you to.

Dus voor de vakantie ga ik met hoofdpijn naar bed en dan vastgebonden worden en dan in de ochtend hoofdpijnvrij en los naar Brussel en dan Istanbul.
Ik ben helemaal voorbereid..............heeft iemand nog een veilige slaapplek!!!!!!!

een champagne-avond

| Reacties (0)

met lekkere hapjes. Dat gaan we doen.
Volgende week wordt ons nieuwe bed geinstalleerd, nu al een nieuwe TV en van Willem een DVD recorder met dolby-surround gekregen. Dus lekker in de nieuwe boxspring met elektrische bediening, een glas champie en een leuke film.

Eerst vrijdag het bed, dan nog kijken naar de ruimte die we hebben voor tafeltjes aan weerszijden, ook maar nieuwe verlichting op zaterdag aanschaffen en dan hebben we een nieuwe slaapkamer.
DUS zondagavond zijn we niet te bereiken, lekker lounchen en genieten.

Ik voel me net een prinsesje.

PS
Nadir krijgt ook een nieuw dekbedovertrek in de kleur van de boxspring. Hij is gek op de kleur blauw, dus ook voor hem dan maar genieten, neem wel extra botjes mee, zodat hij niet aan onze hapjes komt.

mede dankzij de lieve mensen

| Reacties (1)

om ons heen, zijn we de afgelopen week doorgekomen. Veel mails, smsjes, telefoontjes, lifebezoekjes, kaartjes en een engel hebben heel erg geholpen in de toch wel angstige en emotionele week.
Sta je gepakt en gezakt om naar Istanbul te gaan en dan lig je uiteindelijk in het ziekenhuis. Het is bij de specialisten niet bekend wat de reden hiervan was, ze denken wellicht te druk gemaakt en een lever die niet genoeg suikers aanmaakt, maar het is alleen maar raden. Nu alleen maar blauwe plekken en een gebroken rib, dus dat gaat ook wel weer over.
In oktober maar weer naar Istanbul - september is ramadanmaand dus dan maar niet - en dan heb ik mijn taal weer opgehaald uit het boekje.

Zit je in het boekje te zoeken naar woorden voor eten, logies en wat verder van belang is dan kom je al doorbladerend ook het volgende tegen:
Seninle yatmak istiyorum, burda degil, hosjoena gheittie mie?
vertaling
ik wil met je naar bed, niet hier, en vond je het lekker?

Dat hoef ik in ieder geval niet te leren, ik zeg gewoon, ga je mee ventje we gaan naar bed.
Scheelt weer.
Op naar de volgende reis en hopelijk zonder al die gekke niet te verklaren zaken,
lieverds nogmaals bedankt

ach het is haar feestje

| Reacties (0)

maar kan ze dan niet even rekening houden met een oude waakhond. Komen er van alle kanten, wel bekende mensen binnen, maar ik kan niet alles in de gaten houden. Komt het vrouwtje helemaal opgetrutteld in het rood - zegt ze - ja honden kennen alleen maar zwart/wit . Dan moet ik alles in de gaten houden.
Leuke mensen en ook nog kleine kindjes, regen, wat moet ik dan?
Dan maar aan haar voeten op een koude toch wel natte stenen vloer, gaat ze weer naar binnen, ik ook, dan weer naar buiten, ik ben versleten, gaat ze zich ook nog verkleden, in het wit, dat zie ik wel, weer achter haar aan, boeheeee.
Wordt er ook nog gedanst , nou weet ik het niet meer.
Maar mijn vrouwtje was heel blij, gelukkig, sterretjes in haar ogen, en mijn baasje dronken. Die heeft nog tot half drie verzoeknummers gedraaid en toen naar boven. Vrouwtje alles afgesloten en lichten uit en toen kon ik eindelijk naar bed.
Vanmorgen om 7 uur er weer uitgehaald, lopen en piesen en daarna lekker in mijn kussens, rust, maar ja het vrouwtje vol energie alles weer aan kant maken, dus weer van de ene naar de andere kant. Ik ben het nu zat.

Ik ga nu slapen, ze bekijken het maar

groetjes Nadir

toch niet zo moeilijk voor mij. In het verleden heb ik feesten voor 1500 man met alle aankleding georganiseerd, dus een klein tuinfeestje voor vrienden is dus "dikke vinger in de neus".
Wat ik dus wel heel erg ben vergeten in mijn hoofd, is dat ik tijdens het feest en ervoor alles liep te coordineren en ook alles in de hand had. Dat heb ik nu ook wel in mijn hoofd, maar ja, dat lijf heeeeee.

Nu voor mijn eigen feest, wel alles geregeld, tenminste dat hoop ik. Drank in huis, eten geregeld, tuin op orde - leuke tuinbeelden worden gebracht, hangpotten en nog diverse andere opfleurende planten - genoeg stoelen geregeld, genoeg serviesgoed (ik wil geen weggooidingen).
Goede mensen om me heen die helpen het huis op orde te brengen- ach iedereen weet dat ons huis nooit spic en span zal zijn, daar zijn we de mensen niet voor- buitenverlichting in de bomen hangen en me op de dag zelf nog een gezichtmassage geven en me opmaken en helpen met alles buiten te zetten.

Ik moet dus even leren dat je ook dingen over kan en moet geven, volgens mij heet dat delegeren, en vervolgens zelf maar heel relaxed van mijn eigen feest ga genieten.
Wel even een aantal engels naar boven gestuurd om droog weer te bestellen, wellicht helpt dat.
Ach anders dan maar de mensen gewoon in huis, ook leuk.

MAAR IK HEB MIJN FEESTJE

een sprong in de tijd

| Reacties (0)

vandaag kregen we de rekening binnen voor onze reis naar Istanbul en of we maar wilden betalen voor 16 juli. Wellicht is dat volgend jaar, maar ik kan me niet indenken dat zij dat bedoelen.
Ik begin gelijk te dromen, stel dat je de tijd ong. 2 jaar terug kan zetten en de vooruitgeschoven tijd kan wissen.................. zou wel mooi zijn.
Maar weer met 2 benen op de grond beland en dan uitkijken naar mijn verjaardagsfeest en vakantie.
Word ook weer heel fijn, gezellig en mooi.
Dus niet maar teveel springen. Alhoewel toch ..........

Vandaag geboekt voor 5 dagen Istanbul in een gerenoveerd Ottomaans hotel in het oude centrum. Lekker 5 dagen weg. Alles op loop cq. rolafstand te doen.
We worden door Herman en Klaaske naar Schiphol v.v. gebracht, wat toch wel heel erg lief en ook makkelijk is, gezien rolstoel, koffer en handbagage, lekker naar de desbetreffende gate. Niek zorgt voor de beesten, fijn he, deze mensen. Bedankt liefjes.

We hebben geen bijzondere plannen qua bezichtigingen, maar lekker hoppen en shoppen van het ene naar het andere terras en andere dingen.

Uiteraard in de bazaar leuke dingen en sowieso kruiden kopen.
Het probleem is echter dat mijn Turks niet erg goed is, ook wat roestig geworden, maar ja, een Hollands meisje met handen en voeten en onschuldige ogen (als ik dat wil) komt toch wel een heel eind.
Van een Turkse vriendin een aantal jaren geleden in Turkije geleerd hoe je dat moet doen, dus.....

Wellicht na de vakantie na al de terrasjes met menzes te dik voor mijn rolstoel?!

jammer maar helaas

| Reacties (0)

Na 3 weken toch wel heel intensief bezig te zijn geweest met het organiseren van het etentje, heb ik helaas gisterenavond dit af moeten blazen. Hoewel ik mensen heb gemotiveerd om mee te helpen en via het ziekenhuis, huisarts en anderen flyers heb laten ophangen heeft dit geresulteerd in 2 mensen.
Ik kon het het restaurant niet aandoen hiervoor speciaal iets te regelen, ze waren ook al bezig om leveranciers onder druk te zetten om ook mee te doen. Dus vandaar het afbellen, wel is afgesproken dat ze me zondag even zouden bellen om tot een mooie afsluiting van het project te komen want zij vonden het ook heel zonde dat het niet doorging.
Dit alles heeft bij mij toch wel veel emoties te weeg gebracht en veel energie gekost, maar het is helaas niet gelukt.

Vandaag hebben 3 meiden mij meegenomen naar de braderie en hebben we gezellig op een terras in het zonnetje zitten beppen en kleppen, uiteraard ook gedronken en gegeten. Het was een heerlijke meidendag die mij heel veel goed heeft gedaan, veel gelachen en alle ellende van het organiseren helemaal vergeten.
's avonds een beetje rossig in mijn stoel naar een film gekeken en toen lekker in mijn mandje met mijn ventje.
De meidendag heeft mij veel energie gegeven en we gaan het zeker nog eens doen.

PS
Willem heeft heel de dag geploeterd om de nieuwe barbeque en de terrasverwarming te installeren en was goed moe.

Vrijdag ben ik bij de eigenaren geweest van een groot eetcafe in de oude kern van Barendrecht genaamd Diggles. Dit om te bespreken of we wederzijds iets konden betekenen voor zwaar zieke mensen, dit n.a.v. de oproep op radio Rijnmond.
Zij zijn bereid om een late lunch of noem het een vroeg diner gratis met drankjes en al te verzorgen ook voor de partners van de zieken. Het gaat hier dan over een aantal van rond de 20 en 25 mensen. Zelfs voor eventueel vervoer zou gezorgd kunnen worden.
Degene die mij kennen begrijpen het al, ik was heftig helemaal ontroerd. Dit had ik echt niet verwacht.
Wat willen ze ervoor terug zullen sommigen zeggen, ja, dus, helemaal nietssssssss.

Dit is helemaal fantastisch, grandioos. Ik moet dus van de week heftig aan de slag om mensen te werven voor dit leuke uitje, geheel uit de ziekenhuissfeer en lekker ongedwongen zo lang als we willen te tafelen.
Zonder druk van een restaurant die de volgende ploeg al weer binnen wil halen om zoveel mogelijk geld te verdienen.

Het menu in grote lijnen, heel veel kleine diverse soorten licht verteerbare hapjes met lekkere drankjes, bloemen en een enthousiaste bediening.
Wat een idee toch voor elkaar kan krijgen.................